"คน" เป็นสิ่งมีชีวิต ที่มีทั้งด้านบวก และด้านลบ อยู่ในนั้น

อย่าตั้งใจกับคน 1 คนมากเกินไป

เพราะไม่มีใครอยากเป็นต้นเหตุของความล้มเหลว

อย่าคาดหวังกับ คน 1 คนมากเกินไป

เพราะไม่มีใครสามารถเป็นทุกอย่าง ที่ทุกคนอยากให้เป็น

อย่าให้เวลากับคน 1 คนมากเกินไป

เพราะไม่ว่าใครก็อยากมีช่วงเวลาของความเป็นส่วนตัว. . . คนเดียว ....

อย่าพยายามเปลี่ยนแปลงคน 1 คนมากเกินไป

เพราะนั่นจะทำให้เค้าไม่หลงเหลือความเป็นตัวของตัวเอง

อย่าควบคุมชีวิตคน 1 คนมากเกินไป

เพราะมนุษย์มักจะหาวิธีการแทรกตัว เพื่อออกมาจากกฎที่ถูกกำหนด

อย่าบีบบังคับคน 1 คนมากไปกว่านี้

เพราะถ้าคนๆนั้น หลุดจากภาวะบีบบังคับมาได้

คุณจะกลายเป็นคนที่ถูกหันหลังให้ในทันที

เธอ. . . ลองมองดูฉันดีๆ ฉันมีลมหายใจ

ไม่ใช่ภาพวาด ที่จะสวยงามอยู่ตลอดเวลา

ฉันเองก็เป็น "คน" เป็นสิ่งมีชีวิตที่มี 2 ด้าน. . . เช่นกัน

...อยากรู้จักใครสักคน ต้องหัดเรียนรู้ ไม่ใช่เปลี่ยน

แต่สิ่งที่เขาอยากให้ ตัวเองทำมากที่สุด คือ

ไม่อยาก ให้ตัวเองคาดหวัง อะไรมากมาย กับคนแบบเขา

ตัวเองสามารถ เจอ คนใหม่ที่ดีกว่าเขาได้

มีดีกว่าเขามากมาย ถ้าหากเขาต้องเสียตัวเองไปตอนนี้ เขาก้อเจ็บมากเหมือนกัน

แต่ถ้า หาก มันนานกว่า นี้ความเจ็บมันก้อ จะเพิ่ม ขึ้นทุกวัน

เพราะ เขารักตัวเอง มาก ขึ้นทุกวัน

ความเจ็บของเขา มันก้อ จะเพิ่มขึ้นตาม

หากวันนี้ต้องฝันร้ายก็อย่าเสียใจ

เพราะไม่ช้าเกินไปเราก็ต้องตื่น

ไม่มีประโยชน์ที่จะนั่งหวาดกลัว

เพราะในที่สุดมันจะผ่านไป และกลายเป็นเรื่องธรรมดาให้กล่าวถึง

มีอีกหลายคืนที่เราจะได้ฝัน แต่อย่าไปจริงจัง

แม้ว่าจะฝันดี ฝันร้าย ท้ายที่สุด

ก็จับต้องมันไม่ได้

เหมือนอดีตที่ไม่สามรถแก้ไข

ความฝันต้องจางหายไป มีเพียงแค่ปัจจุบันที่ชัดเจน

จงกล้าเรียนรู้ที่จะรัก

เพราะความรักไม่ได้ทำให้ใครต้องเจ็บเสมอไป

และมากกว่าการมอบความรักแบบเต็มที่ให้กับใคร

ก็จงเผื่อใจที่จะรักตัวเองไว้บ้างก็พอ

อย่าเสียใจ หากครั้งนี้ต้องอกหักอีกครั้ง

ถึงแม้ว่าความทุกข์มันจะดูยาวนานเพียงใด

แต่มันก็สิ้นสุดลงได้

เพียงเรารู้จักตัดใจ และเรียนรู้ความผิดพลั้ง

จากมันไว้เท่านั้นเอง

ท่ามกลางการแข่งขัน ท้ายที่สุด

ตามแท่นยืนอันทรงเกียรติ

เรามีแค่การมอบเหรียญรางวัลให้กับผู้ชนะ

หนึ่ง สอง และสาม ตามแท่นยืนอันทรงเกียรติ

ใครเลยจะเหลียวแลผู้แพ้

จงอย่าแพ้ ขอแค่พลาด

สักวัน เราอาจประคองตัวไปอยู่ในตำแหน่ง

ผู้ชนะบ้างก็ได้

ความรักเหมือนกับตาชั่ง

ในขณะที่ถ่วงไปข้างที่เป็นทุกข์ ไม่นานมันก็ถูกถ่วงไปข้าง

ที่เป็นสุข...

สลับไป สลับมา เช่นนั้นเสมอ

และในที่สุดแล้ว ทั้งสองความรู้สึก

มันจะหักล้างกันได้เองอย่างพอดิบพอดี

ขอให้เธอมีชีวิตแบบตุ๊กตาล้มลุก

ไหวอ่อน โอนเอน แต่ไม่เคยล้ม

ถูกผลักสุดแรง

ก็ลุกขึ้นสุดแรง เช่นกัน

คำว่ารัก เป็นคำพูดที่แสนสั้น

และเป็นคำที่ทุกคนอย่างฟังมากที่สุด

แต่แปลกนะที่คำคำนี้กลับเป็นคำที่คนเราหาฟังได้ยากที่สุด

เมื่อถึงเวลาจำเป็น บางคนก็มีโอกาสได้แค่คิด แค่รูสึก แต่ก็ไม่เคยมีโอกาสได้พูดถึงมัน หากไม่กล้าบอกความในใจให้เธอรู้แล้ว

ความเป็นเพื่อนก็คงจะบดบังคำว่ารักอยู่อย่างนั้น

ความรักคือการปรารถนาให้คนที่รักมีความสุข

จงรักตัวเองและผู้อื่นเสมอเท่าเทียม แล้วเราจะรู้ว่า

ความรักมีค่าและยิ่งใหญ่มากแค่ไหน

เป็นเรื่องง่ายที่ความรักจะเริ่มต้นจากการเป็นเพื่อน

แต่จะเป็นเรื่องที่ยากที่สุดที่ความรักจะจบลงตรงคำว่าเพื่อน

ความรักระหว่างเพื่อนอาจปนเปื้อนด้วยความรู้สึกอื่นๆ

ที่แทรกตัวเข้ามา ทำให้ความผูกพันไขว้เขว และเลยเถิด

แต่เรามั่นใจได้เลยว่า สุดท้ายแล้ว

ความผูกพันมันจะคลี่คลายปมปัญหา

และเยียวยามิตรภาพด้วยตัวของมันเอง

ล อ ง อ่ า น ดู น ะ

แ ล้ ว คุ ณ จ ะ รู้ ว่ า ค ว า ม รั ก จ ริ ง ๆ เ ป็ น อ ย่ า ง  ไ ร

มีคนเคยบอกว่า ความรักมีอยู่ 3 แบบ
1. รักเพราะหลง
2. รักเพราะอ่อนไหว
3. รักเพราะเข้าใจ

และยังมีคนบอกอีกว่า

รักครั้งแรกส่วนมากจะเป็นรักเพราะหลงและมักจะไม่สมหวัง

แต่สำหรับผมแล้วรักครั้งแรกเป็นรักที่เป็นความทรงจำที่ดีที่สุดในชีวิตของผม


ผมชื่อ แทน เรียนปี 3 อยู่มหาลัยแห่งหนึ่ง

ผมต้องทำงานไปเรียนไป

เพราะพ่อแม่ผมเสียชีวิตโดยอุบัติเหตุเมื่อปีก่อน

ตอนนี้ผมจึงเหมือนอยู่ตัวคนเดียว

ตั้งแต่พ่อแม่ผมเสีย

ผมก็เงียบมาตลอดไม่ค่อยคุยกับเพื่อนคนไหนเลย

ส่วนเธอ


เธอชื่อ ซี ......... ซีเป็นลูกคนรวย เรียนปี 3

เหมือนผม และคณะเดียวกับผม

โดยความคิดของผมแล้วนั้นลูกคนรวยส่วนมากจะชอบทำตัวเว่อร์แต่สำหรับซี

แล้วเธอไม่ใช่ซีเป็นคนเรียบร้อย ร่าเริง เรียนเก่ง


แล้วยังเป็นที่รักของเพื่อน ด้วย ซึ่งต่างกับผมราวฟ้ากับดิน

ผมแอบมองซีมาตลอดตั้งแต่เข้ามาเรียนปี 1

แต่ตอนนี้ผมคงไม่มีเวลาคิดเรื่องนั้นแล้ว

ตั้งแต่พ่อแม่ผมเสีย

ผมก้อไม่ค่อยมีเวลาอยู่กับเพื่อนเลย


ดังนั้นเลิกฝันถึงซีไปได้เลยครับ

เช้าวันนึง เข้าเรียนคาบแรก

อาจารย์ให้ทุกคนนำงานที่สั่งมาส่ง

ผมไม่รู้เรื่องเลยว่าอาจารย์ สั่่่งงานตอนไหน

สงสัยสั่งตอนที่ผมแอบหลับในห้องเรียนมั้ง

ผมทำอะไรไม่ถูก

แทน? เสียงผู้หญิงเรียกชื่อผม
ผมหันไปมอง

ซีเป็นคนเรียก

ซีพูดต่อว่า
?ซีทำรายงานมาให้ ซีรู้ว่าแทนไม่ได้ทำมา

เพราะเมื่อวานแทนหลับในห้องเรียนตอนอาจารย์ สั่งงานพอดี?

พอพูดเสร็จซีก้อวางรายงานไว้บนโต๊ะ
แล้วก้อเดินกลับไป หลังเลิกเรียน

ผมเดินเข้าไปบอก ขอบคุณซี แต่ซีพูดกลับมาว่า ?

เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นข้าวมื้อเที่ยงได้มั้ยค่ะ ?

ผมดีใจไม่คิดเลยว่าผมจะมีโอกาสได้นั่งกินข้าวกับซี

ผมเลยตอบกลับไปว่า ได้ครับ?

หลังจากนั้นเราก้อเดินไปกินข้าวที่โรงอาหารของมหาลัย

เธอดูเรียบร้อยมากเวลาทานข้าว

พอทานเสร็จ ซีก้อพูดขึ้นมาว่า ?ซีรู้นะ

ว่าแทนไม่ค่อยรู้เรื่อง

ไม่ค่อยมีเวลาทบทวนเรื่องที่เรียนไป

เอาเป็นว่าเวลาแทนว่าง

ซีจะติวให้แทนดีมั้ย?

ความหวังดีจากหญิงคนนึงที่ผมเคยแอบมองมาตลอดนั้นมันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูก

หลังจากวันนั้นผมกับซี

ก็จะมานั่งติวหนังสือกันทุกวัน จนเรียนจบมหาลัย


ผมก็มีบริษัทมารับเข้าทำงาน 2 บริษัท

บริษัทแรกทำงานในกรุงเทพ

ส่วนอีกบริษัททำงานที่ระยอง

ผมปรึกษากับซีว่าจะเลือกบริษัทไหนดี ซีบอกว่า

ตามใจแทนเถอะ ชีวิตเป็นของแทนนะ?

ผมได้ยินดังนั้นผมก้อไม่ลังเลที่จะเลือกทำบริษัทที่ 2

ถึงผมจะต้องไปทำที่ระยอง

แต่มันเป็นอนาคตที่ดีสำหรับผม


ผมไปทำงานอยู่ที่ระยอง
1 อาทิตย์ผมจะโทรหาซี 2 -3 ครั้ง
1 เดือนผมจะเข้ากรุงเทพ 1 - 2 ครั้ง

เวลาผ่านไป 4 ปี
ผมได้ย้ายเข้ามาทำงานในกรุงเทพ

เพื่อมารับงานในตำแหน่งผู้จัดการบัญชี

พอผมมาถึงกรุงเทพ

ทางบริษัทให้ผมลาพักร้อนได้ 1 อาทิตย์

ผมจึงตัดสินใจชวนซีไปเที่ยวเป็นครั้งแรก

ผมโทรเข้ามือถือซี
ผมชวนเธอไปที่สวนสามพราน

เพราะซีชอบดอกไม้
ซีตอบกลับมาว่า
?จริงหรือแทน

ซีไม่เคยไปไหนกับใครนอกจากพ่อและแม่เลย

แทนจะพาซีไปวันไหนค่ะ?

ผมบอกกลับไปว่า ? พรุ่งนี้โอเคมั้ย

พาไปเที่ยวเสร็จแล้วซีไปดูคอนโดเป็นเพื่อนแทนหน่อยนะ

แทนจะซื้อคอนโดใกล้บ้านซี?

ซีตอบมาว่า ?ได้ค่ะ แล้วเจอกันนะค่ะ?

เช้าวันรุ่งขึ้นผมไปรับเธอที่บ้าน

หลังจากนั้นผมก้อนั่งรถแท็กซี่ไปสวนสามพราน

ระหว่างที่ดูดอกไม้นั้นซีดูมีความสุขมาก

ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ผมได้สัมผัสมือซี

หลังจากที่คุยกันมานานถึง 6 ปี

พอบ่ายผมก้อไปดูคอนโดที่อยู่ใกล้บ้านซีที่สุด

แล้วก้อเซ็นสัญญาซื้อผ่อนทันที

ตกเย็นซีชวนผมไปบ้านของเธอ
ซีบอกว่า

คุณพ่อของซีอยากเจอแทนค่ะ

เลยให้ซีชวนแทนมาทานข้าวที่บ้าน?
ผมไม่ปฎิเสธครับ
พอไปถึงบ้านนั่งลงที่โต๊ะ

คุณพ่อของซีดูเป็นผู้ใหญ่มาก

ท่านพูดขึ้นมาว่า
?เธอเองหรือชื่อแทน

แล้วซีเล่าให้พ่อฟังอยู่บ่อยๆ
ซีบอกกับพ่อว่า
เธอเป็นคนขยัน

ว่าไงสนใจมาทำงานกับพ่อมั้ย
มาทำที่บริษัทพ่อ?

ผมอึ้งไม่คิดเลยว่าท่านจะพูดกับผมแบบนี้

ผมรู้สึกดีใจตอนนี้ผมรู้สึกเป็นส่วนนึงในชีวิตของซียังไงไม่รู้ครับ

ผมตอบตกลงทันที

หลังจากวันที่ผมไปบ้านซี 2 วัน

ผมก้อเริ่มงานในบริษัทของพ่อซี

ตำแหน่งที่ผมได้เข้ารับคือตำแหน่ง

ผู้จัดการฝ่ายบัญชี

งานส่วนใหญ่จะใช้สมองซะมากกว่า
หลังจากนั้นก้อว่าง

วันนึงพ่อของซีก้อเดินมาที่โต๊ะทำงานผมแล้วก้อบอกว่า

แทนถ้าว่าง

ก้อพาซีไปเที่ยวก้อได้นะ
พ่อฝากดูแลซีด้วย?

ผมตอบตกลงไป

ผมและซีในเวลานี้มีความสุขที่สุด

ผมมีเวลาให้ซีมากขึ้น
แต่พอผมว่างมากขึ้น

ผมก้อพูดกับซีว่า ? ซี....
แทนเบื่อแล้ว

แทนอยากทำงาน

แต่ไม่ได้หมายความว่าแทนเบื่อซีนะ

แทนจะรับงานตรวจสอบบัญชีจากบริษัทอื่นมาทำด้วยนะ

ซีเห็นด้วยมั้ย?

ซีตอบกลับมาว่า
?ถ้ามันเป็นความต้องการของแทน

ซีก้อเห็นด้วย?

ผมก้อรับงานจากบริษัทอื่นเข้ามาทำ

เวลาว่างที่ผมเคยมีให้ซีก้อค่อยๆ หมดลงไป

ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าผมจะต้องพยายามทำงานให้มากเพื่อที่จะเทียบเท่าหรือใกล้เคียงซีมากขึ้น

ตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลาที่ผมจะบอกว่ารักเธอ

แต่ในใจแล้วผมรู้สึกได้อย่างไม่ต้องสงสัยแล้วว่าซีคือคนที่ผมอยากอยู่ด้วย
วันนี้เป็นวันเกิดของซี

ผมทำงานจนลืมไปเลยว่าวันนี้วันเกิดของเธอ

วันรุ่งขึ้นซีโทรมาหาผมแล้วพูดว่า

แทนไม่เคยลืมเลยนะ แต่ปีนี้แทนลืม

เมื่อวานเป็นวันเกิดของซีนะ?

แล้วเธอก้อร้องไห้

ในเวลานั้นผมเครียดเรื่องงานมาก

ผมเลยพูดออกไปอย่างไม่คิดว่า ?ไร้สาระน่ะซี

แทนต้องทำงานนะ
แทนไม่ว่างเหมือนซีนะ?

เธอเงียบไปสักพักแล้วซีก้อพูด ?ขอโทษนะแทน

ซีไม่อยากทะเลาะกับแทนซีอยากจะใช้เวลาที่เหลืออยู่อย่างมีความสุขโดยมีแทนอยู่เคียงข้างนะ?

ผมโกรธที่เธอพูดแบบนี้มาก

แต่เงียบไม่ต่อว่าอะไรเธอไป ซีพูดต่ออีกว่า

อีก2วันซีจะไปอเมริกากับแม่ ซีอยากให้แทนไปด้วย

ซีขออนุญาตคุณพ่อแล้วนะ

คุณพ่อบอกว่าให้แทนไปด้วยได้
แทนจะไปกับซีมั้ย?
ผมตอบกลับไปว่า ?ช่วงนี้งานยุ่ง

ซีไปกับแม่ให้สนุกเถอะ?
แล้วซีก้อวางหู

ซีเดินทางไปอเมริกากับแม่ 1 เดือน
ในเวลาระหว่าง 1 เดือนนี้
ผมไม่ได้ติดต่อกับซีเลย
พอซีกลับมากรุงเทพ

ผมก้อไม่ได้ไปรับ

หลังจากกลับมาจากอเมริกา

ผมกับซีก้อห่างเหินกันไม่ค่อยได้เจอกันเลย 1 เดือนจะได้เจอหน้ากันสัก 2 ? 3
ครั้ง

ไม่ได้โทรคุยกันเลยเพราะผมงานยุ่งมาก

ผมทำงานที่บริษัทพ่อซีมา 3 ปีแล้ว

ตอนนี้ผมคิดว่าผมพร้อมทุกอย่างแล้ว

มีเงินพอที่จะซื้อบ้าน ซื้อรถ

และทุกสิ่งทุกอย่างที่ซื้อได้ด้วยเงิน
วันที่14 กุมภาพันธ์ ผมจึงตัดสินใจที่จะขอซีแต่งงาน

แล้วคืนก่อนวันที่14

ซีก้อโทรมาหาผมที่บ้าน

แทนซีถามอะไรแทนหน่อยได้มั้ย?
ผมตอบว่า ?ได้สิ?

ซีถามต่อ ?แทนทำไมถึงขยันทำงานขนาดนี้

แทนขยันเพื่อใคร เพื่ออะไร?

ผมไม่ตอบกับคำถามของซี
แต่พูดกลับไปว่า

พรุ่งนี้แทนจะบอก

แทนจะตอบทุกคำถามขอซี

พรุ่งนี้ซีไปสวนสามพรานกับแทนนะ? ซีตอบมาว่า ?ได้

เช้าวันที่14 กุมภาพันธ์ ผมรีบไปที่เต้นท์ โชว์รูมฮอนด้า

ทำสัญญาออกรถป้ายแดง

ออกมาแล้วก้อขับไปรับซีที่บ้าน

ผมนึกว่าซีจะตกใจที่ผมขับรถไปรับเธอ

แต่ไม่เลยเธอดูอ่อนเพลียเหมือนคนไม่สบายหน้าซีด

ผมจึงบอกซีว่า

ไว้วันหลังก้อได้นะซี? ซีตอบกลับมาว่า ?วันนี้แหละ

ซีอยากไปวันนี้

ก่อนขับรถออกจากบ้านซีผมเห็นแม่ซีดูเหมือนจะร้องไห้แต่ก้อไม่ได้คิดอะไร

พอมาถึงสวนสามพราน
ผมเดินจูงมือซีดูดอกไม้

เดินได้สักพักผมก้อพาซีมานั่งที่ม้านั่งริมสระน้ำ

ซีซบไหล่ผมแล้วพูดกลับผมว่า

แทน ซีรู้นะว่าแทนรักซี
แต่ซีอยากให้แทนบอกซีเองจะได้มั้ย
แทนบอกซีด้วยว่า
แทนทำไมถึงขยันทำงานขนาดนี้แทนขยันเพื่อใคร
เพื่ออะไร?

แล้วคราวนี้ผมก้อบอกเธอทุกอย่างว่า

ซี.........แทนรักซีนะ

ทุกอย่างที่แทนขยัน

แทนทำเพื่อซี

แทนไม่อยากให้ซีโดนใครดูถูกว่ามาคบกับแทน

แล้ววันนี้แทนมีพร้อมทุกอย่างแล้ว

วันนี้แทนคิดว่าแทนใกล้เคียงพอที่จะขอซีแต่งงานแล้ว

ซีแต่งงานกับแทนนะ'

แล้วผมก้อหยิบแหวนแต่งงานที่แอบซื้อไว้หมายจะสวมเข้าที่นิ้วของซี

ผมจับมือของซีขึ้น
เธอไม่ตอบสนองต่อสิ่งที่ผมทำ

ผมจับตัวเธอเขย่า

เธอไม่รู้สึกอะไรเลย

ผมจึงอุ้มร่างซีขับรถไปที่โรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด
แล้วแล้วระหว่างนั้นผมก้อโทรบอกทุกคนที่เกี่ยวข้องกับซี
มาถึงโรงพยาบาล หมอรีบพาซีเข้าห้อง ไอซียู

ผมไม่รู้เรื่องอะไรเลยถามหมอว่าซีเป็นอะไรหมอก้อไม่ยอมบอก

ไม่นานพ่อกับแม่ซีก้อมาถึงโรงพยาบาล

ผมถามแม่ซีว่าซีเป็นอะไร

แม่ซีบอกกับผมว่า

ซีเป็นโรคหัวใจ เป็นมาตั้งแต่เด็กแล้ว?

ผมอึ้งทำไมผมมันโง่อย่างนี้ผมไม่เคยรู้อะไรเลย

ไม่เคยรู้ว่าซีเป็นโรคหัวใจ

ผมนั่งภาวนาอยู่หน้าห้องไอซียูว่าขออย่าให้ซีเป็นอะไรเลย
ถ้าซีหายผมจะแต่งงานกับเธอ
จะไม่ทิ้งให้เธอเดียวดายอีกต่อไป

ซีอยู่ในห้องไอซียูนานถึง 5 ชั่วโมง
หมอก้อเดินออกมาจากห้อง
ผมรีบวิ่งเข้าไปเขย่าตัวหมอแล้วถามว่า

ซีไม่เป็นไรใช่ไหมหมอ?
หมอเงียบสักพักแล้วตอบว่า ?ผมเสียใจด้วยนะครับ?

ผมได้ยินคำนี้ถึงกับทรุดตัวลง
แล้วก้อนั่งร้องไห้ออกมา
หลังจากนั้นงานศพของซีของถูกจัดขึ้นท่ามกลางแขกหลายคน
รวมทั้งเพื่อนของซีด้วย

วันนี้เป็นวันสุดท้าย เป็นวันเผาศพ
แม่ซีแทนเข้ามาหาผมแล้วก้อยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลให้ผม
แล้วพูดว่า

ของที่อยู่ข้างในเป็นของที่ซีเขียนจดหมายไว้ให้แม่
บอกให้แม่มอบให้แทน?

ผมค่อยๆแกะซองนั้นออกข้างในมีสมุดเล่มเล็กๆ
กับม้วนวีดีโออยู่

หลังจากพีธีเผาศพเสร็จผมนั่งอยุ่ด้านหน้าจนแขกในงานกลับไปกันหมด

พ่อซีเดินเข้ามาหาผมแล้วพูดกลับผมว่า
ซีรักแทนมากนะ? แล้วพ่อก้อเดินกลับไป
..
ผมขับรถกลับมาคอนโด ด้วยรอยคล้ำใต้ตา
ผมเดินไปหยิบม้วนวีดีโอเทปแล้วนำมันไปเปิด
ผมเห็นซีในชุดสีขาวเหมือนชุดในโรงพยาบาลไม่มีผิด

ซีพูดว่า ?แทน .......

ถ้าแทนได้ดูม้วนวีดีโอนี้แล้วแสดงว่าซีไม่ได้อยู่แล้วนะ

ตอนนี้ซีอยู่ที่โรงพยาบาลในอเมริกา

แม่ซีพาซีมาหาหมอเพื่อที่จะผ่าตัดครั้งสุดท้าย

ถ้าผ่าตัดครั้งนี้ไม่สำเร็จ

หมอบอกว่าซีจะอยู่ได้อีกไม่ถึง 2 ปี

แต่ซียอมเสี่ยงเพื่อที่จะได้อยู่กับแทนตลอดชีวิต

ซีไม่โกรธแทนนะที่แทนไม่มาอเมริกากับซี

แต่แทนอย่าโกรธซีนะที่ซีไม่ได้บอกว่าซีเป็นโรคหัวใจ

ซีแค่ไม่อยากให้แทนกลุ้มใจ

ซีเห็นแทนพยายามในสิ่งที่แทนต้องการ

แค่นี้ซีก้อมีความสุขแล้ว

ซีรู้นะว่าแทนพยายามทำเพื่อใคร

แทนทำเพื่อซีใช่มั้ย

ถ้าคิดไปเองก้อขอโทษนะ

ซีอยากให้แทนรู้นะว่าซีรักแทนมาก
มากที่สุดด้วย?

สัญญาณภาพก้อหายไป

น้ำตาขอผมออกมาชำระความโง่เขลาของตัวเอง

ทำไมผมไม่เอะใจกับคำพูดของเธอที่ว่า ?ขอโทษนะแทน

ซีไม่อยากทะเลาะกับแทนซีอยากจะใช้เวลาที่เหลืออยู่อย่างมีความสุขโดยมีแทนอยู่เคียงข้างนะ?

..ผมน่าจะรู้ว่าเธอไม่สบาย

..ผมน่าจะไปอเมริกากับเธอ

ผมนั่งคิดสักพักแล้วก้อหยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน

ในนั้นเขียนว่า

ถึงแทนที่ซีรัก
อย่าโทษตัวเองนะที่ไม่มีเวลาให้ซี

อย่าโทษตัวเองนะว่าผิด

เรื่องนี้ไม่มีใครผิด
และก้อไม่มีใครถูก
ซีรักแทน
แทนก้อรักซี ถึงเรา 2
คนจะไม่พูดแต่ซีก้อรู้สึกนะ
ถึงซีจะไม่อยู่แล้ว

แต่ซีก้อยังคงอยู่ในใจแทนนะ

ซีรักแทนมาก
มากเกินกว่าที่จะเขียนลงไปได้

ซีอยากจะบอกกับแทนว่ารักจากปากของซีเอง

แต่มันคงไม่มีเวลาแล้ว

หลังจากที่ซีไปผ่าตัดแล้วผลออกมาล้มเหลว

ซีก้อป่วยมาตลอด ซีไม่ได้โกรธแทนนะ

แต่ซีไปหาแทนไม่ไหว
ซีไม่อยากจะบอกให้แทนรู้

เพราะแทนกำลังตั้งใจกับงานที่ทำอยู่
สุดท้ายนี้ซีอยากจะบอกกับแทนว่า

ซีขอโทษซีอยู่กับแทนได้แค่นี้ระยะเวลา 9 ปีที่ซีอยู่กับแทนถึงมันจะน้อยแต่ซีรู้สึกมีความสุขมากนะ

ลาก่อนแทนที่ซีรัก?

ผมอ่านจดหมายเสร็จ

ผมก้อนั่งร้องไห้และคิดอยู่ตลอดเวลาว่า

ตอนนี้ผมมีทุกอย่าง
มีทุกสิ่งที่จะซื้อได้ด้วยเงิน

แต่ผมกลับซื้อเวลาที่จะอยู่กับซีไม่ได้
แต่ถ้าผมซื้อเวลาคืนมาได้

1 นาที ผมจะบอกว่าให้ซีรู้ว่า ผมรักเธอมากแค่ไหน
1 ชั่วโมง ผมจะรีบขับรถไปหาเธอแล้วบอกเธอว่าขอโทษที่จำวันเกิดไม่ได้นะที่รัก
1 วัน ผมจะอยู่กับเธอในวันเกิดที่ผมลืม
1 เดือน ผมจะไปดูแลเธอที่อเมริกา
และ 1 ปี ผมจะขอเธอแต่งงานและอยู่กับเธอ

ถึงแม้จะเป็นเวลาแค่ 1 ปีก้อตาม ในชีวิตของคนๆนึง

จะมีสักครั้งมั้ยที่จะได้พบรักแท้ในรักครั้งแรก

ชีวิตเราเกิดมาเพื่อใคร และเกิดมาทำไม
อย่างน้อยชีวิตของผมที่เกิดมา

ก้อได้รู้ว่าเกิดมาเพื่อใครและพยายามเพื่อใคร

สำหรับรักครั้งแรกของผมนั้นผมคิดว่าจะเป็นรักครั้งเดียวในชีวิตของผมที่ดีที่สุด

ถึงแม้ผมจะไม่ได้บอกกับซีว่า ผมรักซี

แต่ตอนนี้ผมจะบอกผ่านโพส.ไปถึงซีว่า

ผมรักซีมาก รักตั้งแต่วันแรกที่เจอ

ซีคือทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมมีได้ในวันนี้

เพราะฉะนั้นผมจะไม่รักใครอีกนอกจากเธอ?

ซีจากผมไป 1 ปี กับ อีก 4 วัน
แต่เมื่อวานซีก้อยังทำให้ผมร้องไห้อีกจนได้ครับ

เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อวานตอนเย็น
ผมกลับมาที่คอนโด

เพื่อเปลี่ยนชุดไปงานเลี้ยงของบริษัทที่ผมทำงานอยู่( หรือบริษัทของพ่อซี )
ผมเลือกเสื้อสูทที่จะใส่ไปงาน

ในขณะที่ผมเลือกอยู่ผมก้อเหลือบไปเห็นเสื้อสูทสีม่วงผ้ากำมะหยี่
ผมเลยนึกขึ้นได้ว่าเสื้อตัวนี้

ซีเป็นคนซื้อให้ผมก่อนที่เธอจะไปรักษาตัวที่อเมริกา

แต่ผมไม่เคยใส่มันเลย

เพราะเคยลองใส่ดูแล้วมันดูเหมือนนักสนุ๊กเกอร์ อย่างไรไม่รู้
ผมเลยไม่ชอบ

แต่วันนี้ผมคิดถึงซีมาก
ผมเลยหยิบสูทตัวนี้ขึ้นมาใส้

พอใส่เสร็จผมมีความรู้สึกว่ามีของอยู่ในกระเป๋า

ผมจึงล้วงลงไปหยิบและเอามันขึ้นมาจึงรู้ว่ามันเป็นเทปคาสเซ็ทม้วนหนึ่ง

ด้วยความอยากรู้ว่ามันเป็นเพลงอะไรผมจึงตรงไปที่เครื่องเสียงแล้วเปิดมัน

เสียงแรกที่ผมได้ยินเป็นเสียงของ ซี

เธออัดเสียงของเธอลงในเทป

ต่อไปนี้จะเป็นคำพูดที่เธอพูดในเทปนะครับ

'สวัสดีค่ะ แทน
นั่นแนะ
แทนได้ฟังเทปแล้วแสดงว่าแทนแพ้พนันซีแล้วนะ
เพราะแทนบอกว่าจะไม่มีวันใส่สูทตัวนี้(เธอหัวเราะเบาๆ)
ในที่สุดแทนก้อใส่สูทตัวนี้จนได้เฮ้อ (เธอถอนหายใจ )
ตอนนี้เราจากกันนานหรือยังนะ
ขอโทษที่ซีพูดอย่างนี้นะ
เพราะซีคิดว่าแทนคงได้ฟังเทปนี้ตอนที่ซีไม่ได้อยู่กับแทนแล้ว
แทนคิดถึงซีมั้ย
คงคิดถึงล่ะสิ แทนอยากรู้มั้ยว่าตอนนี้ซีอยู่ที่ไหน
ถ้าอยากรู้ทำตามที่ซีบอกนะ
แทนเปลี่ยนเทปไปฟังที่ต้นหน้า B นะค่ะ '

แล้วเสียงซีก้อเงียบลง
ผมจึงรีบกรอไปที่ต้นหน้า B
แล้วเปิดฟัง

' แทนค่ะ แทนทำตามที่ซีบอกนะค่ะ แทนหลับตาลงนะ'

แล้วผมก้อได้ยินเสียงคลื่น
แล้วก้อมีเสียงเธอพูดขึ้นว่า

'แทน ซีว่าเปลือกหอยอันนี้สวยจังเลยนะค่ะ '

แล้วเธอก้อพูดขึ้นมาว่า

'รู้มั้ยว่าตอนนี้เราอยู่กันที่ไหน'

ผมตอบกับตัวเองว่าทำไมจะจำไม่ได้
เพราะเสียงที่ผมได้ยินนั้นมันมาจากม้วนวีดีโอ
ที่เราไปถ่ายตอนไปเที่ยวที่พัทยา

แล้วเทปที่มีเสียงของซีก้อยังคงเล่นต่อไป
ซีเปิดวีดีโอ
มีเสียงที่อยู่ตามสถานที่ต่าง ๆ
ที่
ผมกับเธอไปเที่ยวกัน

เสียงของเธอในเทปก้อพูดขึ้นมาว่า

'ตอนนี้แทนรู้ยังค่ะว่าซีอยู่ที่ไหน
ซีอยู่ในใจแทนนะ
เวลาที่แทนคิดถึงซี
แทนก้อเปิดวีดีโอ หรือ
รูปถ่ายของเราดูก้อได้นะ
และวันนี้ซีก้อจะรักษาสัญญากับแทนอีกเรื่องหนึ่งนะค่ะ
แทนจำได้มั้ย
แทนเคยร้องเพลงให้ซีฟัง ซียังจำได้นะ
แต่จำชื่อไม่ได้ว่าเพลงอะไร
แต่จำเนื้อร้องได้ท่อนนึงนะ
ท่อนที่ว่า'

เส้นทางชีวิตของฉัน

ถึงแม้ว่ามันไม่โรยด้วยกลีบดอกไม้

แต่มันเป็นทางที่ฉันเลือกเดินด้วยหัวใจ
เส้นทางชีวิตสายนี้จะขอพิสูจด้วยแรงและกำลังใจ
'
และอะไรต่อจำไม่ได้แล้วค่ะ

ร้องได้แค่นี้ค่ะ พอแทนร้องเสร็จ
แทนก้อบอกให้ซีร้องให้ฟังบ้างแต่ซีไม่ได้ร้อง
แทนเลยโกรธ แต่วันนี้ซีจะร้องให้ฟังนะ
แทนฟังให้ดีนะ

ซีอาจจะร้องไม่เพราะเท่าไรนะค่ะ

ซีจะฝากบทเพลงนี้ไว้แทนใจนะ

เมื่อไรที่แทนเหงาแทนจงฟัง

เพราะมันจะเป็นบทเพลงสุดท้ายไว้แทนใจ
เพราะตอนนี้เราคงต้องห่างไกลกันนะ
ซีร้องแล้วนะ (แล้วเธอก้อร้องเพลง )

' วันคืนที่เนิ่นนาน
อาจผ่านชีวิตคน
อาจเปลี่ยนใจคนให้เวียนหมุนไป
ทำเราจากกันนาน
ไม่เคยโทษใคร
มันเป็นเงื่อนไขของกาลเวลา
วันวานของเรา
แม้มันไม่คืนกลับมา
แต่อยากจะบอกให้เธอรู้ว่า
ฉันยังห่วงใย
ใจก้อยังคิดถึงเธอ
เหมือนแต่ก่อนเป็นมาเสมอ
แม้ว่าเธอจากฉันไป
ฉันยังเฝ้าดู
และอยากจะรู้ความเป็นไป
เพราะว่าฉันรักเธอดั่งเดิม เดิม
ถึงจะนาน
นานเท่าไร
ฉันขอพอใจขอเป็นอย่างเดิม
ไม่ต้องการจะทนเห็นเธอต้องเหนื่อย
ไม่ต้องการจะทนเห็นเธอลำบาก
ได้แต่คอยเอาใจช่วยเธอทุกอย่าง
อยากให้เธอมีโลกที่สวยงาม
รักเธอเสมอ
ยังไงซีก้อรักแทนนะค่ะ'

สุดท้ายยย (
เสียงของเธอผมรู้สึกได้เลยครับว่าเธอกำลังร้องไห้
เพราะเสียงของเธอสะอื้น )

ซีอยากจะบอกแทนว่า
แทนอย่าปิดกั้นตัวเองเพราะซีนะค่ะ

ซีอยากให้แทนเจอคนดีดี

อย่าจบชีวิตตัวเองโดยไม่ใคร แทนเป็นคนดี

แทนต้องได้เจอคนดีดี

ซีเชื่อว่าต้องเป็นเช่นนั้น

ซีจะไม่โกรธถ้าแทนจะมีใครสักคน
แต่ซีจะโกรธถ้าแทน ปิดกั้นชีวิตเพราะซี
แทนค่ะ
แทนอย่าทำให้ซีต้องเป็นห่วงนะค่ะ
แทนสัญญากับซีนะค่ะ
ว่าจะไม่ปิดกั้นตัวเอง
ถึงซีจะไม่ได้ยิน
ซีจะเงียบให้แทนพูดนะค่ะ .......

ไม่มีเสียงจากเทปครับ
ผมก้อเลยพูดออกไปตามอารมณ์

แทนสัญญา

ผมก้อนึกว่าเทปคงหมดหน้าแล้วจึงเอื้อมไปปิด
ผมถึงกลับสะดุ้งและขนลุกทันที

ที่ได้ยินเสียงของซีออกมาจากเทปแล้วพูดว่า

' ขอบคุณนะค่ะ
ถึงซีจะไม่ได้ยินแต่ซีเชื่อว่าแทนคงจะรักษาสัญญากับซีนะค่ะ
ว้าเทปหมดแล้วนะค่ะ
ซีรักแทนนะค่ะ.................'

ช่วงเวลาที่ผมได้ยินคำขอบคุณจากเธอ

ผมยังรู้สึกว่าเธอยังอยู่ข้าง ๆผมเลย

ผมคิดถึงเธอมาก

ผมนั่งคิดว่าทำไมซีถึงเข้มแข็งได้ขนาดนี้

ผมนั่งร้องไห้ไปตั้งแต่ได้ยินเสียงคลื่นจากทะเลของวีดีโอแล้ว

แต่เสียงเพิ่งมาร้องไห้ตอนร้องเพลงให้ผมฟัง

ทำไมเธอถึงพูดได้ขนาดนี้ทั้งๆที่รู้ว่าตัวเองจะต้องตาย

ทำไมเธอไม่เคยบ่นว่าทรมานให้ผมฟัง

แล้วทำไมเธอยังเป็นห่วงชีวิตผมอีก

แล้วอย่างนี้ผมจะลืมเธอได้มั้ย

ผมจะเจอคนที่เป็นห่วงและรักผมได้อย่างนี้อีกมั้ย

แต่อย่างน้อยผมก้อยังรู้สึกได้ว่าเธอไม่ได้จากผมไปไหนไกล

แต่เธอยังอยู่กับผมใกล้ในใจผมเสมอ

และแล้วผมก้อไปไม่ทันกล่าวพิธีเปิดงานเลี้ยงจนได้

พ่อของซีโกรธใหญ่เลย อิอิ

ท่านถามผมว่าไปทำอะไรมา

ผมแอบอมยิ้มแล้วตอบกับท่านว่า
'ผมนั่งฟังคนที่ผมรักพูดอยู่ครับ '

พ่อซีได้ยินเท่านั้นแหละทำหน้างงเป็นไก่ตาแตกไปเลยครับ
อิอิอิอิ

สายลมพัดไปแล้วไม่หวนมา
เหมือนกับชีวิตคนตายไปแล้วก้อไม่ฟื้นขึ้นมา

ขึ้นอยู่กับว่าโลกสำหรับคนที่ตายนั้นมันเป็นอีกโลกนึง

แต่โลกสำหรับคนที่อยู่นั้นมันเป็นโลกแห่งความจริง

อย่ายึดติดกับสิ่งที่ไม่มีตัวตน

และอย่าปิดกั้นในสิ่งที่เรียกว่ารักแท

แต่จงยึดมั่นและเก็บความรู้สึกที่ดีไว้ให้กับรักมีพบแท้จะดีกว่า


ก้อมีจากมันเป็นธรรมดา

C love Tan never die and forever but Tan
forget me not .
Because C will alive in your heart.


นั่นคือจดหมายฉบับสุดท้ายที่ซีเขียนให้ผมและแนบไว้ในกล่องใส่เทปคลาสเซ็ท

"10 ข้อแตกต่างระหว่าง ผู้ชนะ กับ ผู้แพ้"

1) When a winner commits a mistake, he say I'm wrong (Habit 1 : Be proactive)
ผู้ชนะ :เมื่อพบว่ามีข้อผิดพลาด จะพูดว่า ฉันทำผิดเอง
When a loser commits a mistake, he says it's not my fault
ผู้แพ้ : เมื่อพบข้อผิดพลาด จะพูดว่า ไม่ใช่ความผิดของฉัน

2) A winner works harder and has more time than a loser (Habit 2 : Begin with the end in mind)
ผู้ชนะ : จะทำงานหนักกว่าปกติ และมีเวลามากกว่าผู้แพ้
A loser always is too busy to do what is necessary (Habit 3 : Put first thing first)
ผู้แพ้ : จะทำงานแบบยุ่งทั้งวัน โดยที่ไม่คิดว่างานไหน ควรทำก่อนทำหลัง

3) A winner faces and solves his/her problems (Habit 1 : Be proactive)
ผู้ชนะ : จะเผชิญหน้ากับปัญหาและลงมือแก้ไขปัญหานั้น
A loser does otherwise
ผู้แพ้ : จะทำในทางตรงข้าม หลีกเลี่ยงปัญหา

4) A winner makes things happen (Habit 1 : Be proactive)
ผู้ชนะ : จะลงมือทำงานให้ปรากฎผลงานขึ้น
A loser makes promises
ผู้แพ้ : จะให้แต่คำสัญญา คือมีแต่ลมปาก แต่ไม่ลงมือ

5) A winner would say " I am good but not as good as I want to be " (Habit 1: Be proactive)
ผู้ชนะ : จะพูดว่า “ ฉันทำได้ดี แต่ยังไม่ดีเท่ากับที่ฉันต้องการ “
A loser would say " I am not as bad as others "
ผู้แพ้ : จะพูดว่า “ ยังมีคนอื่นอีกหลายคนที่มีผลงานแย่กว่าตัวเขา “

6) A winner listens, understand and responds (Habit 5 : Seek first to understand then be understood)
ผู้ชนะ : จะตั้งใจฟัง แล้วทำความเข้าใจ และ สามารถตอบสนองได้
A loser only waits until it's his/her turn to speak
ผู้แพ้ : จะรออย่างเดียว โดยไม่ฟัง ไม่ทำความเข้าใจสิ่งที่คนอื่นพูด
รอจนกว่าจะถึงคิวที่จะได้พูดเรื่องของตัวเอง

7) A winner respects people who are superior to him and would like to learn from them (Habit 1 : Be proactive)
ผู้ชนะ : จะยอมรับ นับถือคนที่มีความสามารถเหนือกว่า และจะเรียนรู้จากคนเหล่านั้น
A loser does otherwise, and would try to find his superior's faults
ผู้แพ้ : จะทำในทางตรงข้าม และจะพยามายามหาข้อผิดพลาดของคนที่เหนือกว่าเขา

8 ) A winner is responsible not just for his own work (Haibt 4 : Think win-win and Habit 6 : Synergize)
ผู้ชนะ : จะมีความรับผิดชอบ ไม่เพียงแต่งานที่ได้รับมอบหมายเท่านั้น
จะช่วยคิดให้องค์กรประสบความสำเร็จ ( ไม่ใช่ไปก้าวก่ายงานคนอื่นนะ )
A loser will not dare help others and would say I'm just doing my job
ผู้แพ้ : จะไม่กล้าที่จะช่วยเหลือคนอื่น และ มักจะพูดว่า ฉันไม่ว่าง
กำลังทำงานของฉันอยู่

9) A winner would say " There should be a better way to do it " (Habit 1 : Be proactive and Habit 2 : Begin with the end in mind)
ผู้ชนะ : ต้องมีวิธีที่จะทำให้ดีขึ้นได้เสมอ
A loser would say " This is the only way to do "
ผู้แพ้ : จะพูดว่า “ นี่คือหนทางเดียวที่ทำได้ “

10) A winner like you will share this with his/her friends (Habit 4 & 6)
ผู้ชนะ : จะแบ่งปันบทความนี้ไปยังเพื่อนๆของเขา
A loser will just keep this to himself/herself because he/she doesn't have time to share this with others.
ผู้แพ้ : จะเก็บบทความนี้เอาไว้
เพราะว่าเขาไม่มีเวลาที่จะแบ่งปันไปให้คนอื่น 

ในวันหนึ่ง . . . ที่เธอทรุดตัวลงกับพื้น
ร้องไห้คร่ำครวญ อย่างคนขวัญเสีย
เธอกล่าวโทษ ทุกสิ่งทุกอย่าง
ว่าไม่ได้เป็นอย่างที่เธอหวัง  . . .
ไม่มีอะไรเป็นอย่างใจ  ไม่มีใครเข้าข้าง

ความเจ็บปวดที่เธอได้รับมา มันมากมายมหาศาล
เกินกว่าสิ่งใด . . . จะเยียวยา
เธอปล่อยให้น้ำตาไหลริน ไม่ขาดสาย
ปล่อยให้หัวใจทุกข์ระทม  . . .
ปล่อยความฝันให้แตกสลาย  . . .
กอดเข่านั่งมอง . . . ความพ่ายแพ้ของตัวเอง

มีสักวินาทีไหม . . .?
ที่เธอจะหันกลับมามองตัวเอง อย่างถ่องแท้
ดวงตาที่เอ่อล้น ด้วยน้ำตานั้น
พร้อมที่จะเปล่งประกาย ความสดใส
ริมฝีปากที่บิดเบี้ยว ด้วยความเจ็บปวด
พร้อมที่จะยิ้มร่า  . . .สองขาที่ทรุดลงอย่างอ่อนล้านั้น
พร้อมที่จะหยัดยืน และหัวใจของเธอยังเต้นแรงอยู่
ไม่ได้แผ่วเบาลงไปเลย

มีสักวินาทีไหม . . .?
ที่เธอจะมองทุกสิ่งทุกอย่างรอบ ๆ ตัว
ทางข้างหน้าทอดยาว  . . . รอให้เธอมาเหยียบย่าง
โลกใบนี้กว้างใหญ่ รอให้เธอออกไปเรียนรู้
ความหวัง . . . เป็นประกายเรืองรอง
รอจะโชติช่วง ในดวงตาของเธอ
ความฝันยังโลดแล่นอยู่ในวันพรุ่งนี้
ความสุขปนไปในอากาศ
รอให้เธอสูดลมหายใจให้เต็มปอด

ญาติพี่น้อง … รักและห่วงใยเธอ
เพื่อนฝูง .. เอาใจช่วยเธอ
และคนอีกมากมายที่อยู่รอบ ๆ ข้าง
พร้อมจะเป็นกำลังใจนำเธอไปสู่ชัยชนะ
ถ้าไม่ใช่เพราะตัวเธอเองแล้ว
ใครกัน ... ที่ทำให้เธอแพ้

แค่ผิดหวัง . . . เพียงครั้งเดียว
เธอก็รู้สึกแล้วว่า . . . ชีวิตนี้หมดหวัง
แค่คนที่เธอรักคนหนึ่งเดินไปจากชีวิต
เธอก็รู้สึกแล้วว่า . . . คนทุกคนเดินจากชีวิตเธอไปหมด

แค่เธอร้องไห้ . . . เพียงหนึ่งครั้ง
เธอก็รู้สึกแล้วว่า . . . เธอจะไม่มีวันยิ้มได้อีก
โดยที่เธอไม่ได้นึกเลยว่า
นั่นเป็นเพียงแค่ความรู้สึก . . .ไม่ใช่ความเป็นจริง
เธอเสียใจ ก็แค่วันนี้ ตอนนี้ ความเป็นจริงคือไม่ใช่ตลอดไป
คนที่จากเธอไปก็แค่ไม่กี่คน
ความเป็นจริงคือ  . . .เธอยังมีใครอีกมากมายที่อยู่กับเธอ

จริงอยู่ . . . เมื่อเธอเป็นคนสัมผัส เป็นคนพบเจอ
เธอย่อมมีสิทธิ์จะคิดจะรู้สึก
แต่เมื่อรู้สึกแล้ว . . .ก็ต้องรู้สึกให้เพียงพอ ให้พอดี
แค่นั้น แค่ตรงนั้น แค่เรื่องนั้น
เพราะไม่นานทุกอย่างก็จะดีขึ้น

เมื่อเวลาตรงนั้นผ่านไป
ไม่ใช่พอเกิดปัญหาขึ้นมาครั้งเดียว เธอก็รู้สึกเลยเถิดไปไกล
คิดว่าจะต้องเป็นตลอดไป
ไม่มีเหตุผลที่ต้องคิดไปไกล
หรือต้องตัดสินว่านั่นคือ
ความรู้สึกทั้งหมดที่เหลือจากเวลาตรงนี้
จะต้องเป็นอย่างนี้ตลอดไป

จะหมดหวังก็หมดหวังไป

ความเป็นจริงต่างหากที่ทำะร้องไห้ก็ร้องไป
แต่ขอให้เชื่อเถอะว่า . . . นั่นเป็นเพียงความรู้สึกที่จะรู้สึกไม่นาน
แต่ความเป็นจริงของโลกจะทำให้เราเห็นว่า
ความรู้สึกของเราไม่ใช่สิ่งที่จำเป็นที่สุด ให้ชีวิตเป็นชีวิตจริง

 
วันนี้ . . . คุณมองความรักของคุณเป็นอย่างไร
บางคน . . . มองเห็นความรักหวานสดชื่น . . . ดั่งดอกไม้แรกแย้ม
บางคน . . . สับสนกับความรักขอบตนเองว่า จะเลือกแบบไหน
บางคน . . . หม่นหมองเสียใจกับความรักและโทษความรัก
และอีกหลายคน . . . ที่ยังหาความรักไม่เจอ
 
ไม่มีคำเฉลยที่ถูกต้อง และแน่นอนตายตัว
เพราะความรักของแต่ละคน . . . นั้นมีความหมายในตัวเสมอ
และความหมายเหล่านั้น . . . ก็ไม่ผิด
แต่จะถูกหรือไม่นั้น . . . ขึ้นอยู่กับคนสองคน
สองคนที่จะสามารถทำความหมายของคำว่า . . . “รัก” ได้ถูกต้อง

หากแต่หลายคน . . . ยังไม่รู้ความหมายของคำว่ารักที่แท้จริง
แน่นอนความเจ็บปวด..ความล้มเหลวในรัก . . . และอีกหลายอย่าง
จะส่งผลต่อความรัก . . . ของคุณอย่างแน่นอน
แล้วอะไรคือ . . . คำตอบของความหมายคำว่า "รัก"
ฉันก็ตอบไม่ได้เหมือนกัน . . .

แต่เท่าที่ฉันรู้ . . ."ความรัก" เป็นสิ่งที่งดงาม
. . . และมีค่าเกินกว่าจะบรรยาย
หรือหาความหมายได้ . . .
หากแต่ความรัก..ทำให้เรามีชีวิตที่มีหลายรสชาติ
แล้วแต่ว่า . . . คุณต้องการให้มันเป็นรสชาติยังไง
ฉันเคยคิดว่า . . .  "ความรักที่แท้จริง" . . . ไม่มีในโลก
เพราะนั้นคือผลจากกประสบการณ์ความรักที่ล้มเหลว
แต่ครั้งนี้ . . . ทำให้ฉันได้รู้แล้วว่า . . .
"ความรักที่แท้จริง" มีจริง . . .

นี่ฉัน . . . เป็นอะไรไปนี่
หรือว่า . . . ตอนนี้ความรักฉันเป็นสีชมพูจึงได้คิดว่านี่คือรักแท้
คำตอบหรอ . . . เปล่าเลย ไม่ได้เป็นอย่างที่คิด
ตรงกันข้าม . . . จะเรียกว่าผิดหวัง, อกหัก ฯลฯ ก็ว่าได้

ความรักของฉัน ไม่สมหวังเลยแม้แต่นิดเดียว
ฉันเคยร้องไห้ . . . ฟูมฟาย . . . ราวกับหัวใจจะแตกสลาย
ไปพร้อมกับความรัก . . . ที่ไม่สมหวังของฉัน
แต่ฉันยังมีเพื่อน มีแม่ มีพ่อ และครอบครัวของฉัน
ที่คอยเข้าใจฉัน คอยปลอบฉันตลอดเวลา
 
วันนั้นฉันร้องไห้ . . .แต่แม่ก็ปลอบใจฉัน
แม่บอกว่า . . . จำคำพูดที่เคยบอกแม่ได้ไหม?
ลูกบอกแม่ว่า . . . ลูกเผื่อใจแล้วกับความรักครั้งนี้
เพราะมันคงเป็นไปได้ยาก ในความแตกต่างของลูกกับเขาหลายๆเรื่อง
ความรักคือการให้อภัย แม่ให้อภัยพ่อมาตลอด
และพ่อก็ให้อภัยแม่เช่นกัน . . . ลองถามตัวเองก่อน

ว่าถ้าเลิกกับเขาแล้วลูกต้องเจ็บปวดไหม . . .
แม่รู้ว่า . . . ลูกอยู่ได้แน่นอนถ้าไม่มีเขา
แต่จะเจ็บปวดและทรมานแค่ไหน . . . กว่าจะหาย
ปล่อยทุกอย่างให้เป็นไปตามปกติ . . . เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ให้โอกาสทั้งเราและเขา . . . จนวันหนึ่งลูกก็จะไม่เจ็บปวดอีก
เพราะความเจ็บปวดมันจะจางหายไปพร้อมกับความคิด
และการเจริญเติบโต . . . ความเป็นผู้ใหญ่ของลูกมากขึ้นนั่นเอง
อย่าเสียใจจนทำให้ . . . เสียงานหรือเสียบทบาทหน้าที่
ทำตัวเองให้ดีที่สุด ดูมีคุณค่าที่สุด . . . อาจไม่ต้องมีใครเห็นคุณค่า
แต่ตัวลูกเอง . . . รู้สึกถึงคุณค่าของมันก็พอ
แล้ววันหนึ่ง . . .ความรักที่แท้จริงก็จะมาหาลูกเอง

สิ้นคำแม่พูด  . . . ฉันรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง
แต่ก็ไม่เลยทีเดียว . . . ต้องใช้เวลาอย่างที่แม่บอก
ฉันยังคบกับเขาต่อไป . . . ฉันยังให้โอกาสเขา
และวันนี้ . . . ฉันไม่ทุกข์เรื่องเขาอีกแล้ว
เปล่าค่ะ . . . เขาไม่ได้ดีกว่าเดิม
แต่เขายังเป็นคนที่ฉันรัก . . . เหมือนเดิม
ผู้ชาย . . . ก็คือผู้ชาย . . . ไม่มีใครเปลี่ยนนิสัยพวกเขาได้หรอก

แต่อยู่ที่เราว่า . . . จะรับกับสิ่งที่พวกเค้าเป็นได้แค่ไหน
ทุกวันนี้ . . . ฉันรู้แต่ว่าฉันรักเขาเหมือนเดิมทุกอย่าง
ยกเว้นความคิดว่า . . . เขาเป็นของเราทำคนมีอิสระ
ปล่อยให้เขามีอิสระบ้าง . . . ปล่อยให้เขาได้มีชีวิตแบบที่เขา
ต้องการบ้าง . . .  บางครั้งการที่เราไม่รับรู้เรื่องบางเรื่อง

ไม่ได้หมายความว่าเราโง่ . . . แต่เราไม่อยากใส่ใจ
นำมาให้รกสมอง . . . เป็นคนหูหนวก  . . . ตาบอดบ้างก็ได้นะ
ขอแต่เขายังดีกับเรา . . . ไม่เปลี่ยนไปก็พอแล้ว
และเราก็ยังซื่อสัตย์  . . . กับความรักของเราที่มีต่อเขาเหมือนเดิม
คุณอาจมองว่าฉันโง่ . . . แต่ฉันไม่สนใจหรอกคะ
รู้แต่ว่า . . . ทุกวันนี้ . . . ฉันมีความสุขกับ "ความรัก" ก็พอแล้ว